کد خبر: ۶۲۳۰۷
تاریخ انتشار: ۱۷ مهر ۱۳۹۵ - ۰۸:۱۹
این نوع تفهیم و تفاهم درخانواده ،کودک را به جایگاه هم ترازی با والدین نزدیک می کند، زیرا والدین در این شیوه باید با کودک بیش از هر چیز دوست باشند تا بتوانند خود را جای او بگذارند و با منطق و زبان مشترک او را قانع کنند.
خانواده ایرانی -پدر خانواده روی مبل نشسته است و بچه ها روی زمین باهم بازی می کنند. مادر از مهمانان پذیرایی می کند و پدر مشغول گفت وگوست که ناگهان دختر کوچک خانواده، تصمیم می گیرد روی زانوی پدر بنشیند.
 دخترک همین طور که روی زانوی پدر نشسته است، مدام وسط حرف او می پرد و می خواهد به نحوی توجه پدر را جلب کند. پدر دختر را از روی زانو بلند می کند و می گوید: دارم حرف می زنم برو با بچه ها بازی کن. دخترک شش ساله، به تلافی، روی پای پدر می کوبد و می گوید: دیگر دوستت ندارم. مهمانان می خندند و مادر به پدر می گوید: چرا به بچه توجه نمی کنی؟ خوب دو دقیقه هم به حرف او گوش می دادی... .این روزها بچه ها مهم هستند، اما چرا؟ چون نسل آینده را تشکیل می دهند؟ چون کمیاب تر از همیشه شده اند یا به این دلیل که نسل قبلی که والدین آنها باشند، این روزها دوست دارند بچه هایی پرورش دهند که هیچ یک از سختی هایی را که آنها تحمل کرده اند، تجربه نکنند؟ شاید هم همه موارد. با کوچک تر شدن خانواده ها و واگذاری بسیاری از نقش های خانواده به نهادها و سازمان های دیگر، شاهد جابه جایی نقش ها در خانواده و تغییرات تربیتی و سلسله مراتبی قدرت هستیم.
 دکتر زهرا محمدی، روان شناس و مشاور خانواده، فرزندسالاری را نتیجه این تغییر در ساختار قدرت خانواده می داند. پدیده ای که فرزند را در صدر نشانده و مادر را در پایین ترین مرتبه خانواده قرار داده است، به نحوی که اگر مشکلات اقتصادی خانواده را درگیر سازد، اولویت با نیازهای فرزند، سپس نیازهای مرد خانواده و بعد، مادر خانواده است. این روان شناس معتقد است تغییر نوع نگاه به فرزندان و روش های تربیتی، نوع جدیدی از روابط خانوادگی را پدید آورده است که در آن، دیگر «با ادب و تمیز بودن» یا «فرمانبرداری» از بزرگ تر و پدر، ملاک عزیز بودن فرزند نیست. فرزند عزیز است چون یکی یکدانه و دردانه است و همه چیز برای اوست.
حتی اگر این فرزند یکی یکدانه نیز نباشد، آرزوهای به دست نیامده والدین را باید برآورده سازد و از همان ابتدا مسئولیت سنگینی بر دوش دارد. به این لحاظ، مستقل بودن و مسئولیت پذیری، کلید واژه های تربیتی خانواده های امروز را تشکیل می دهد. دکتر محمدی معتقد است والدینی که قرار است بیشتر وقت خود را به کار، در آمدزایی، کلاس های آموزشی و تحصیلی و... بگذرانند، فرزندانی می خواهند که گلیم خود را از آب بیرون بکشند و بهتر از والدین خود شوند. وی معتقد است وقتی اهمیت کلان سالاری و اقتدار پدر کاهش می یابد و فرزندان با بزرگسالان برابر دانسته می شوند، زمینه اقتدار کودکان پدید می آید، به طوری که امروز، فرزندان بالاترین اهمیت را در خانواده دارند. زمانی برای گفت و شنود پژوهش هایی که در زمینه تربیت فرزندان انجام شده است، نشان می دهد شیوه های تربیتی، همان گونه که شیوه های روابط قدرت تغییر کرده است، متحول شده است.
 دکتر محمدعلی الستی، استاد ارتباطات، می گوید: در تحول جایگاه قدرت و ابزار به دست آوردن آن در جوامع، پارادایم غالب از کیفر، به پاداش و سپس به اقناع مبدل شده است. این تغییر، در خانواده هم دیده می شود و چنین تحولی را وقتی در مورد تربیت فرزندان در نظر آوریم، در ابتدا والدین با استفاده از ابزار سنتی قدرت، یعنی کتک و تنبیه، کودکان را به راه می آوردند. سپس پاداش نقش بیشتری در این زمینه یافت و برای این که رفتاری در کودکان تقویت شود به او وعده جایزه می دادند و امروز که پارادایم اقناع در حال گسترش یافتن است، گفت وگو و ارتباط و تفاهم است که قدرت را در خانواده به جریان می اندازد و در یک بازی برد برد، این قدرت میان والدین و کودک تقسیم می شود. این نوع تفهیم و تفاهم درخانواده ،کودک را به جایگاه هم ترازی با والدین نزدیک می کند، زیرا والدین در این شیوه باید با کودک بیش از هر چیز دوست باشند تا بتوانند خود را جای او بگذارند و با منطق و زبان مشترک او را قانع کنند.
 کودک امروز، حق اظهار نظر پیدا می کند و جایگاه بزرگی در خانواده به دست می آورد. جایگاهی که حتی برای شخصی به آن کوچکی زیادی بزرگ است. خان های کوچک و حامیان پرتوقع دکتر سیدمحمد صادق مهدوی، جامعه شناس خانواده نیز، در پژوهشی که درباره فرزندسالاری انجام داده، به این نتیجه رسیده است که نگرش ابزاری والدین، در ساختارهای ناقص حمایتی دولت، مشکل دیگری است که فرزندسالاری به وجود می آورد. یعنی والدین فرزندان را ابزار حمایت خود در دوران کهولت می بینند. وی معتقد است در ساختار کنونی جامعه، والدین نقش های بسیاری در قبال فرزند ایفا می کنند که بخشی از آنها را باید جامعه و دولت بپذیرند.
تقویت نقش های دولت و جامعه، در قبال نسل جدید، تقویت نقش تربیتی مدارس وپر رنگ شدن نقش های فرهنگی و هنری و ورزشی برای مدارس، سبب می شود تا والدین، نقش کمتری در رابطه با فرزندان ایفا کنند و در مقابل، کمتر استقلال کودک و نوجوان را سد کنند و او را با توقعات بی پایان با مشکل مواجه کنند. وی معتقد است که تضاد بین شیوه های تربیتی گذشته و جدید، موجب می شود والدین برای رفع احساس محرومیت نسبی، درصدد آزادی دادن و توجه به فرزندان باشند. از سوی دیگر، رسانه ها با آموزش به والدین و حتی مادران خانه دار، به آنان بیاموزند که کودک از همان ابتدا باید مسئولیت کارهای شخصی خود و بخشی از کارهای مشترک خانه را بپذیرد و خانه دار بودن مادر، دلیل برعهده گرفتن وظایف کودک نیست.
منبع:روزنامه خراسان

یک عربستانی اینستاگرام سحر قریشی را هک کرد(+عکس)
ساعت ۶۰ میلیون تومانی که مهران مدیری در دست دارد! (+عکس)
۱۰۰سالگی آخرین ستاره بازمانده «فیلم برباد رفته»(+عکس)
کدام اعضای کابینه،‌ هوای ریاست‌جمهوری به سرشان زده است؟
آغاز فیلمبرداری فصل دوم «شهرزاد» (+عکس پشت صحنه)
آیفون 7 خاص برای تولد رییس جمهور(+عکس)


لطفا برای دیدن خبرهای بیشتر وبسایت خانواده ایرانی اینجا کلیک کنید
لطفا برای دریافت جدیدترین خبرها ، عکس و گزارشها به کانال خانواده ایرانی در تلگرام بپیوندید


برچسب ها: فرزند سالاری
نام:
ایمیل:
* نظر: